In een nieuw verschenen rapport van het IPCC worden eerdere voorspellingen over de toekomstige opwarming van de aarde opvallend bijgesteld. Het meest extreme klimaatscenario (4 tot 6 graden opwarming in 2100), dat jarenlang centraal stond in voorspellingen over catastrofale opwarming, grootschalige overstromingen en maatschappelijke ontwrichting, wordt daarin geschrapt. Juist dit scenario vormde de afgelopen jaren de basis voor beleidskeuzes, ingrijpende klimaatmaatregelen en alarmerende berichtgeving. Nu zelfs door het IPCC afstand wordt genomen van deze voorspellingen, rijst de vraag in hoeverre het huidige klimaatbeleid nog in stand kan worden gehouden door deze extreme (en ondertussen achterhaalde) aannames.
Jarenlang is Nederlanders een alarmistisch doemscenario aangepraat om het peperdure en zinloze klimaatbeleid te rechtvaardigen. Burgers zijn hogere belastingen gaan betalen, ondernemers opgezadeld met steeds strengere regels en volledige sectoren zijn onder druk gezet wegens voorspellingen van catastrofale opwarming.
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Nu blijkt uit een nieuw voorstel voor het zogeheten "CMIP 7-programma" van het IPCC dat het meest extreme klimaatscenario uit eerdere rapporten niet langer als realistisch kan worden beschouwd. Het gaat om het scenario waarin de uitstoot van broeikasgassen extreem blijft stijgen gedurende deze eeuw (het zogeheten SSP5-8.5-scenario uit CMIP6). In het document is te lezen dat deze hoge emissieniveaus en hun geloofwaardigheid “have been questioned”. Ook wordt aangegeven dat toekomstige scenario’s met hoge uitstoot waarschijnlijk lager zullen uitvallen dan dit eerdere rampscenario.
Eerdere twijfel aan IPCC
Dat is opmerkelijk. Want precies dit scenario werd jarenlang gebruikt om angstbeelden van vier tot zes graden opwarming, klimaatrampen, massale overstromingen en maatschappelijke ontwrichting te verspreiden. Media, activistische organisaties en politici presenteerden dit extreme scenario steevast alsof het een realistisch toekomstbeeld zou zijn.
Forum voor Democratie wees er al jaren geleden op dat dit scenario op geen enkele wijze realistisch was. In interviews, artikelen en Kamerbijdragen hebben we steevast gezegd dat het 8.5-scenario uitging van absurde aannames, zoals een explosieve groei van kolengebruik, terwijl dit toch voortdurend werd gebruikt om alarmistische voorspellingen te rechtvaardigen.
Hockeystickgrafiek
Ook de beruchte “hockeystickgrafiek” speelde jarenlang een belangrijke rol in de klimaatdiscussie. Deze grafiek, die eind jaren negentig door het IPCC werd gepresenteerd, moest aantonen dat de temperatuur op aarde eeuwenlang vrijwel stabiel was gebleven en pas in de afgelopen eeuw plotseling sterk omhoog schoot. Daarmee werd de indruk gewekt dat de huidige opwarming volledig uniek zou zijn in de geschiedenis.
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Forum voor Democratie heeft ook hier eerder kritiek op gegeven. Datareeksen zijn selectief gebruikt, afgebroken of aangevuld met gegevens uit andere periodes, waardoor natuurlijke klimaatschommelingen grotendeels uit het beeld verdwenen. Terwijl klimaatverandering juist van alle tijden is. Tijdens de Middeleeuwse Warmteperiode bedreven Vikingen landbouw op Groenland, terwijl enkele eeuwen later tijdens de Kleine IJstijd in Nederland lange, strenge winters voorkwamen. Ook op langere tijdschalen wisselen ijstijden en warmere periodes elkaar af, iets wat regelmatig wordt verklaard aan de hand van de theorie van Milankovitch. Tegen die achtergrond is de stellige claim dat de huidige opwarming volledig uitzonderlijk en uitsluitend door menselijke CO2-uitstoot veroorzaakt zou zijn allerminst onomstreden.
De betekenis voor klimaatbeleid
Nu zelfs binnen het IPCC afstand wordt genomen van het meest extreme scenario van 4 tot 6 graden opwarming in 2100, valt de basis onder een groot deel van het huidige klimaatbeleid weg. Want waarom zouden Nederlanders zich blauw betalen aan warmtepompen, netverzwaring, windmolens, zonnevelden en peperdure klimaatfondsen, als de onderliggende rampscenario’s inmiddels door dezelfde klimaatwereld zelf worden afgezwakt?
Ondertussen blijven burgers opdraaien voor torenhoge energierekeningen en steeds hogere belastingen, terwijl Nederland wereldwijd nauwelijks invloed heeft op de totale CO2-uitstoot. Het klimaatbeleid leidt vooral tot economische schade, verlies van koopkracht en aantasting van onze energiezekerheid.
Het kabinet zou daarom het volledige klimaatbeleid grondig moeten herzien, of beter nog: van tafel moeten vegen. De miljarden die nu verdwijnen in klimaatsubsidies, klimaatfondsen en onhaalbare “transities” kunnen veel beter worden gebruikt om belastingen te verlagen, de energierekening betaalbaar te maken en de Nederlandse economie te versterken.
Waardeert u ons werk en wilt u bijdragen aan onze missie? Overweeg dan een donatie door hier te drukken.